HOMEOPATHIE
... of de interactie-effecten.

Essay van een onrustige geest.



Door Dirk Laureyssens
In de volgende bladzijden probeer ik de mechanismen achter homeopathie te verklaren. Waarom doe ik dat ? Homeopathie intrigeert mijn denken. Homeopathie werkt ook ... dat weet ik uit eigen ervaring. Het werkt op mijn lichaam, en het werkte ook op mijn kinderen toen die nog geen besef hadden van medische middelen. En het werkt op dieren ... en die kan men geen vooringenomenheid , beïnvloedbaarheid of lichtgelovigheid toeschrijven. Het essentieel probleem van deze geneeswijze is haar economisch impact: het is te goedkoop ! En daardoor mag homeopathie niet ernstig genomen worden. Als je bv. met slechts één flesje Nux Vomica D2 (van b.v. 5,95) 10.000 flesjes D6 kunt maken en dus tienduizend mensen kan behandelen voor managersziekte, stress overspanning of een flinke karnaval kater dan is dat on-economisch.

Naast dit economisch aspect is er dat technisch aspect van 'het bewijs leveren'. Zowel de voorstanders als tegenstanders hebben eigenlijk hetzelfde bewijsprobleem. Voor nuchtere materialisten kan men de effecten van homeopathie - door zijn voornamelijk a-materialistische karakter - moeilijk of onmogelijk meten. De instrumenten ontbreken nog ... maar wellicht zal in de nabije toekomst de nano-technologie onze waarnemingsystemen enkele graden kunnen verfijnen.
Anderzijds moeten de tegenstanders toegeven dat de medische wereld een enorme inhaalbeweging heeft uitgevoerd waarbij de effecten van lagere verdunningen nu vrijwel unaniem erkend worden. De grens werd en wordt dus verder opgeschoven ... zodat ook de economische grens van wat medisch is verder wordt uitgebreid. Gezondheid is business, niet?

In deze proeve tot verklaring maak ik voornamelijk gebruik van logische en eenvoudige analogieën. Laten wij met inzichten of kennis van processen uit een bepaald vakgebied of uit de natuur ook naar andere gebieden kijken en zien of die ons een oplossing verschaffen. Als het water steeds naar beneden loopt mogen wij veronderstellen dat ook melk naar beneden loopt.
Waarom het moeilijk verklaren als het gemakkelijk kan ?

Wetenschappers hebben dimensionele problemen. Zij pogen fenomenen binnen één dimensie op te lossen. Door hun - eerlijke code - beperken zij bewust hun visie en hun instrumenten. Probleem is dat een aantal wetenschappers er vast van overtuigd zijn dat de wereld enkel echt is als die binnen hun onderzoekscode valt. Hun referentiekader is dus één-dimensionaal.

Het Al is natuurlijk veel groter en er hebben energie-processen plaats die ons begrip en tijdskader volledig te boven gaan, kijk maar naar de functies van quarks, mesonen ... enz ... of dacht U dat daar geen mechanismen achter zitten?


Eerst even een zeer korte schets van essentiële processen die onze kosmos beheersen:

energie, isolatie en interactie.

Energie kenmerkt ons kosmologisch systeem en veroorzaakt door haar vele verschijnings- vormen diverse interne bewegingen en verschuivingen (getijden). Oosterlingen symboliseren dit door yin en yang.

Isolatie wil zeggen dat een eenheid ontstaat die los staat van zijn omgeving, en dit betekent dat een aantal elementen ten opzichte van elkaar aantrekkende eigenschappen hebben, en tenopzicht van de omgeving afstotende eigenschappen hebben. (Binnen elke levende eenheid zitten echter ook meerdere elementen met interne isolatie-kenmerken die de interne bewegingen geven).

Interactie wil zeggen dat er tussen een geïsoleerde eenheid en zijn omgeving een wisselwerking heerst. Wijzigingen van de omgeving kunnen dan ook de geïsoleerde eenheid beïnvloeden en eventueel zijn eenheid verder onmogelijk maken.

Deze drie basis processen situeren elk verschijningsniveau.

Het Universum is een eenheid waarin zich tussen geïsoleerde onderdelen energie-bewegingen voordoen die haar eenheid bestendigen en haar ruimtelijke kenmerken bepalen. De kenmerken van het Universum bepalen ook de kenmerken van haar onderdelen, sub-onderdelen, ...

Elk levend wezen is een geïsoleerde eenheid waarin zich tussen geïsoleerde onderdelen energie bewegingen voordoen die haar eenheid ( isolatie) bestendigen.

Elke molecule is een geïsoleerde eenheid waarin zich tussen geïsoleerde onderdelen energie bewegingen voordoen die haar eenheid ( isolatie) bestendigen.

Elke atoom is een geïsoleerde eenheid waarin zich tussen geïsoleerde onderdelen energie bewegingen voordoen die haar eenheid ( isolatie) bestendigen.

Elke quark is een geïsoleerde eenheid waarin zich tussen geïsoleerde onderdelen energie bewegingen voordoen die haar eenheid ( isolatie) bestendigen ( tot zij uiteenvalt).

Elke meson is een geïsoleerde eenheid waarin zich tussen geïsoleerde onderdelen energie bewegingen voordoen die haar eenheid ( isolatie) bestendigen ( tot zij uiteenvalt).

De levensduur of eenheidscyclus van elk niveau hangt af van zijn drie essentiële processen (energie, isolatie en interactie).

Voor de 'mens' wil dit zeggen dat elke mens een geïsoleerde eenheid is waarbij zich tussen zijn geïsoleerde onderdelen ( hart, maag, lever, ogen, ...) energie-bewegingen voordoen die haar eenheid ( bv. Mevrouw Janssens) bestendigen. Als essentiële interne energie-bewegingen gestoord worden (bv. tussen hersenen en hart van mevr. Janssens) dan sterft het lichaam. Mevr. Janssens zal ook sterven als haar omgeving wijzigt en haar isolatie aantast (bv. brand) of haar interactie met de omgeving onmogelijk maakt (bv. luchtgebrek door water-omgeving).

Tussen diverse niveau's en tussen diverse eenheden treedt een interactie of meerdere wederzijdse wisselwerkingen op. Een geïsoleerde eenheid zal ook tenopzichte van de diverse omgevingen andere interactie-types hebben, ik verklaar mij nader: (a) de mens produceert met zijn stem in zijn omgeving geluid met een bepaald frequentiebereik, maar zijn hart maakt ook ruis-geluid op een andere frequentie, (b) de mens geeft warmte af aan zijn omgeving ( of neemt op in de sauna), maar zijn lichaamswarmte varieert per orgaan of plaats, (c) bij het verplaatsen ( stappen, lopen, rennen, ...) in zijn omgeving veroorzaakt de mens diverse types van interactie ( luchtverplaatsing, trillen van de vloer, ... ).

De wijze waarop interactie met de omgeving plaats heeft hangt af in welke mate de eenheden in relatie staan met hun omgeving(en). Op niveau van trilling zal de lopende man in Hawaï geen enkele invloed hebben op de Mount Everest. Tenzij ... tenzij ... hij een specifieke trilling veroorzaakt die resoneert ( gelijk trillingsmoment heeft) met een bepaalde rots op die berg waardoor de rots iets verschuift. De Chaos theorie gaat in die richting.

Uit ons radio-verkeer weten wij dat specifieke trillingen van de (geïsoleerde eenheid) zender gelijke trillingen veroorzaakt in identiek afgestemde andere geïsoleerde eenheden, ontvangers genaamd. Zenders en ontvangers zijn door een andersoortige omgeving geïsoleerd, en toch heeft er interactie plaats door resonantie. Bovendien is het duidelijk dat de technische opbouw van de zender verschilt van het concept van ontvanger.

Naar analogie met bovenstaande korte begripsvorming analyseren wij homeopathie.
Wij maken drie opeenvolgende imaginaire tochten in Zuid-Amerika, bij het Titicaca-meer. Eerst gooien wij steentjes in het Titicaca-meer bij Copacabana, daar nemen wij dan een boot naar Puno, en
daar nemen wij de trein naar Cuzco. De beelden van deze tocht verduidelijken veel en maken deze moeilijk te vatten materie duidelijker.


Copacabana. Het hoogste meer ter wereld in het Titicaca-meer. De luchtdruk is anders. Wij ademen moeilijk. In het Titicaca-meer gooien wij stenen in het water. Grote stenen, kleine stenen. Net zoals op alle plaatsen in de wereld zakken de stenen naar de bodem. Dat is een effect van de geïsoleerde eenheid 'steen' als hij in een 'water'-omgeving geplaatst wordt. De steen blijft een steen, er treedt geen essentiële wijziging op aan de steen. Dit effect noemen wij dan ook dan het 'isolatie-effect'. Een wetenschapper telt hoeveel stenen wij gooien , en hoeveel stenen er op de bodem liggen. Juist hetzelfde aantal! Hij is gelukkig. Wetenschappers houden van stenen.



Er is echter nog een ander effect, namelijk ... als een steen het water raakt maakt hij kringen, tientallen. Dat is een 'interactie-effect'. De kenmerken van elke steen hebben een energetische invloed op het water, namelijk het wateroppervlak wordt verstoord en water wordt verplaatst bij het dalen overeenkomstig de vorm en grootte van de steen. Als wij veel stenen tegelijk gooien dan wordt het wateroppervlak flink verstoord. Als wij duizenden stenen zouden gooien was het net een orkaan! De onrust van het wateroppervlak kan dan oude bootjes omkippen of afkalvingen veroorzaken aan de waterrand.

Het water-oppervlak vertoont grote golven.
De wetenschapper telt de stenen op de bodem.
De homeopaat werkt met de energie van de golven.

Stel je nu voor dat wij niet met stenen gooien, maar met een groot aantal .... suiker-blokken. Het wateroppervlak wordt flink beroerd, maar bovendien lossen de suikerblokken op als zij enige uren op de bodem van het meer liggen. De wetenschappers kunnen niets meer vinden dat op een blok of steen lijkt, en besluiten dus dat er niets gegooid werd. Toch zijn er oude bootjes gezonken omdat er zoveel suikerklompen werden gegooid. In tegenstelling tot de stenen ( isolatie effect) die binnen de omgeving geen interactie konden aangaan, blijkt dat bij de suikerklompen gedurende hun droge toestand het isolatie effect primeert doch tijdens hun verblijf in de wateromgeving hun isolatie effect het moet afgeven tov het interactie effect. Uit deze logisch stappen blijkt al dat een bepaalde materiële eenheid ( steen of suikerklomp) een omgevingsfactor (water) kan beïnvloeden die op zijn beurt een andersoortige eenheid (boot) fundamenteel kan beïnvloeden (zinken). Tussen deze elementen is slechts een zeer vaag verband van verschillende orde van grootte. Enkel voor de waarnemer, die inzicht heeft, is er een betekenis. Hier komen wij met logische stapjes bij de synchroniciteit van Carl Gustaf Jung. Hier komen wij ook in de buurt van het principe van Heisenberg, en ook .... raken wij de grens van de waarnemer die merkt dat hij de natuurkundige proef eigenlijk heeft beïnvloed met zijn loutere aanwezigheid.
Wij gebruiken deze beelden in volgend homeopathisch senario: er verdwijnen bootjes ( iemand wordt ziek). Er wordt een industriele rederij opgericht om nieuwe boten te maken ( de tradionele dokter schrijft anti-biotica voor ), of ....de homeopaat laat oude bootjes bijna omkippen zodat de vissers die schrik krijgen - artisanaal - extra bootjes bouwen voor het geval hun oude bootjes zouden zinken.

Copacabana. Nu varen wij met een boot naar Puno. De boot vervoert kisten. In de kisten zitten toevallig 'stenen'. Een wetenschapper - aan de kant - telt de kisten bij het laden alsook het aantal opvarenden. De boot vertrekt, klieft door het water en trekt een spoor van schuimend golven achter zich. Door zijn lading ligt het schip iets dieper dan normaal in het water. Het Titicaca-water wordt door de schroef gemalen en verkleurt wat door het extra zuurstof, en af en toe wordt ook wat wier gemalen en enkele kleine levensvormen gedood door de slag van de snelle schroef. Een beetje olie vervuilt het meer. De extra golfslag van de boot kalft de rand van het Titicaca-meer minimaal, maar bijkomend, af. Het geluid van de motor wordt soms weerkaatst door een bergwand. De tocht van de boot veroorzaakt dus op zijn omgeving een aantal 'interactie-effecten'. Na een voorspoedige reis wordt Puno bereikt en staat een collega-wetenschapper klaar om het aantal kisten te tellen en de opvarenden. Hij is tevreden want alles klopt met het vertrek-aantal.

Vanuit Puno loopt een treinspoor naar Cuzco. Wij nemen nu die trein. Toevallig wordt ook een lading rots-stenen vervoerd op een speciale wagon. Een wetenschapper weegt met een speciale weegbrug de wagon met rotsen, en zijn collega zal later in Cuzco zien of alle rotsen zijn aangekomen. De trein vertrekt en volgt zijn kronkelig spoor. De trein - nog een stoomtrein - stoot heel wat rook en stoom in de lucht. De trein verplaatst veel lucht en overal waar hij komt bewegen papiertjes, zand en stof. De rotsen in de special wagon blijven rustig liggen. Het geluid van de locomotief weerkaatst in de bergpassen en tunnels. Aangezien op onze imaginaire tocht er tal van speciale zaken mogelijk zijn laten wij enkele kinderen een reeks wind-molentjes plaatsen naast de spoorlijn. Onze uitvindertjes in-spe verbinden de windmolentjes met een micro-dynamo, en telkens de trein langs komt van Puno naar Cuzco doet de windverplaatsing elk molentje en dynamotje draaien en brandt er dan - en dan alleen - een klein Märklin-lampje. Hier zien wij opnieuw een specifiek ' interactie-effect'. Door de vaste positie van molentjes draaien deze niet als de trein het omgekeerde traject van Cuzco naar Puno aflegt. Dus het 'interactie-effect' hangt af van specifieke omstandigheden. Ook moet de trein voldoende snel rijden, zoniet draaien de molentjes niet. De trein komt in Cuzco aan. Iedereen is tevreden over de lange maar voorspoedige reis, maar ook de plaatselijk wetenschapper is zeer tevreden als hij vaststelt - volgens de wetenschappelijke methodologie - dat de lading rotsen ongewijzigd is aangekomen.

Alle wetenschappers wisselen nota's uit en tijdens een eerst volgend colloquium wordt besloten dat stenen stenen zijn en dat zij stenen blijven ongeacht hun bewegingen, en dat hun methodiek, namelijk het tellen van stenen, steeds geldig is en dat deze de enige geldende wijze is waarop uitspraken over stenen kunnen worden gedaan. De wetenschappers richten zich dus volledig op het 'isolatie-effect', en enkel 'eenheden' zijn van belang. Inderdaad bezit hun methodologie daarvoor instrumenten.

Voor de geneeskundige wetenschappers bestaan de 'interactie-effecten" niet. Zij zijn niet relevant aangezien zij niet passen in hun methodologisch kader. Dat is één-dimenionaal denken.

Onze 'interactie-effecten' verklaren duidelijk waarom er wel effecten worden verkregen met homeopathische verdunningen, zelf als er atomair geen 'stenen' meer gevonden worden door de wetenschappers. Inderdaad wordt bij homeopathie met verdunningen gewerkt die worden verkregen door het schudden van bepaalde concentraties.

Vertrekbasis is een moedertinctuur Ø, dus een pure eenheid ( plant, dierlijk, mineraal, ...) volgens louter "isolatie-effect". Door systematische verdunningen en trillingen - volgens een vast patroon - wordt opeenvolgend naar verdunningen gewerkt uitgedrukt met een D (Decimaal) of CH (Centimaal).
In de lagere verdunningen (bv. D4, D6) zijn de effecten 'Isolatie + interactie" nog gezamenlijk en worden nog molecules van de moedertinctuur gevonden.

Bij de hogere verdunningen (bv. D20) wordt enkel nog gewerkt met 'interactieve effecten' en zijn er geen molecules van de moedertinctuur meer aanwezig in de draagstof. Op dit niveau wordt dus gewerkt - naar analogie - met de energie van de waterkringen in het Titicaca-meer of de luchtverplaatsingen van de trein tussen Puno en Cuzco. Zoals de luchtverplaatsing van de trein indirect een 'materieel' lampje kan laten branden, kan ook een homeopathisch middel met geconcentreerde 'interactieve' trillingen materiële effecten veroorzaken in het lichaam van een patiënt. Stel dat wij in plaats van de luchtverplaatsing van de Puno-Cuzco Express lucht bij elkaar persen met een compressor ( vergelijkbaar met 25 x per decimaal schudden = potiëntialiseren) denkt U dan niet dat wij daarmee de lampjes kunnen laten branden ?

Denkt U ook - zoals zovele wetenschappers - dat enkel boten die een lading/vracht hebben een funktie hebben. Lege boten bestaan dan niet ! Kijk naar de kanaal-boot beneden. Hij heeft een vracht. Steenslag.

Naast het vervoer van zijn vracht en zijn kapitein veroorzaakt zijn doortocht een aantal 'interactie effecten' op zijn omgeving (bv. golfslag op kanaalwand, enkele vissen worden gedood, watervogels vliegen weg, een zwemmer moet opzij, waterplanten komen los, vervuiling van water, dieselrook in lucht, geluidsoverlast voor bewoners, kanaalbrug moet omhoog, ....).

Deze boot is een vehikel. Ook zonder vracht heeft hij quasi identieke 'interactie effecten' alleen ligt hij iets minder diep in het water. Hij vervoert dan ook nog zijn kapitein. En ... een leeg schip kan sneller varen met de dezelfde kracht.

Deze lege boot is interessant omdat hij zelfs de visie inzake 'placebo's' in een nieuw licht plaatst.
Een placebo is opgebouwd uit kalk, suikers, ... reststoffen allerlei. De wetenschap stelt dat deze stoffen neutraal zijn. Is dat zo? Blijkt niet uit de ervaringen van zoveel homeopaten dat sommige van deze stoffen zelf zgn. 'polycresten' zijn, dwz. verdunningen met een zeer breed effectenveld. Waarom kan onze 'placebo' dus geen leeg schip zijn dat tal van 'interactie-effecten' heeft ? Vanuit dit postulaat worden dan ook alle testen, dubbel-blind, etc onderuit gehaald.

Een placebo kan dus bepaalde ziekten behandelen of er een impact op hebben!!!

Voor de wetenschappers is dit het absolute einde van de alternatieve waanzin, maar het is logisch ... en best mogelijk.

Dit is dus een logische, eenvoudige en hanteerbare benadering.

Aangezien inzicht in het 'interactie-effect' slechts kan verkregen worden door middel van empirie, ervaring en waarneming is zulke studie een van lange adem. Hahnemann besteedde daartoe een belangrijk deel van zijn leven.

Ik hoop dat deze korte, eenvoudige analyse inzichten brengt bij zoekers die de mechanismen achter homeopathie zoeken.


2000: Het British Medical Journal publiceerde een interessant artikel over homeopathie versus placebo's.

Het beweegt ;-)

Toch is het gepast enkele opmerkingen of suggesties te doen. Bij dergelijke testen is het belangrijk:

• om de juiste basis tintuur ( jou vertrekpunt) , alsook de juiste verdunning te gebruiken. Anders kan je zonder probleem wetenschappelijk bewijzen dat er niets gebeurt. In de bovenvermelde studie werd blijkbaar een correct uitgangspunt gebruikt.

• er moet vertrokken worden op basis van een correct vehikel. Bij homeopathie wordt gedistileerd water gemengd met alcohol als drager gebruikt. De kwaliteit van deze dragers wordt echter onderschat. Water is niet zomaar water. Hexagonal water als vehikel zou wel eens onverwachtte booster effecten kunnen hebben. Inderdaad heeft Hexagonal of gestructureerd water een ander resonantie patroon zoals Prof. John aantoonde in zijn NMR analyse.



Zeker de moeite waard om te onderzoeken! Wellicht kunnen creatieve homeopathen eens wat testen doen in deze richting.


Doordenker:
Wetenschappers die zich bezig houden met electronische componenten hebben wel kennis van wisselwerkingen tussen componenten, en die worden 'parasitaire effecten' genoemd. Als bepaalde componenten te dicht bij elkaar staan of in een bepaalde hoek ten opzichte van elkaar staan, dan storen zij elkaar of werken op elkaar in. Voor electronisch techniekers zijn zulke effecten ongewenst, maar in andere velden kunnen zij wellicht juist gebruikt worden want daarin kunnen nog onvermoede mogelijkheden zitten, en kunnen wellicht nieuwe instrumenten ontwikkeld worden.

Dirk Laureyssens . © Laureyssens 1997.